De jaarlijkse herdenkingsceremonie voor de gevallen soldaten van de ‘Commando’ Divisie (89) werd gisteravond (dinsdag) gehouden in Modi’in, onder leiding van de stafchef, luitenant-generaal Eyal Zamir, en bijgewoond door de commandant van het Centraal Commando, majoor-generaal Avi Bluth, de commandant van de ‘Ha’esh’ Divisie (98), brigadegeneraal Meni Liberty, het hoofd van het Infanterie- en Parachutistenkorps, brigadegeneraal Omer Cohen, en de commandant van de ‘Commando’ Divisie (89), kolonel M, in aanwezigheid van nabestaande families, voormalige en huidige commandanten en strijders van de divisie.

De vertegenwoordiger van de nabestaande families, Ziyon Saadia, vader van sergeant Liran Saadia, moge hij rusten in vrede, zei: “We zijn hier allemaal, een familie verbonden door een verbond van bloed en verlangen, van missie en heldendom. Twintig jaar zijn verstreken sinds de Tweede Libanonoorlog, sinds de dag dat onze zoon, Liran, sneuvelde in de strijd in Maroun al-Ras, samen met vier van zijn vrienden. Twintig jaar is een mensenleven. Maar voor een nabestaande familie krijgt tijd een andere betekenis. Wij, die in Kiryat Shmona wonen, kennen de betekenis van de woorden ‘het huis verdedigen’ goed. In de afgelopen drie jaar hebben zoveel families zich aangesloten bij de nabestaande familie van de divisie. Elk van hen heeft een wereld verloren. Elk van hen heeft zijn eigen unieke verhaal.”

“Maar als we de verhalen horen, ontdekken we keer op keer een rode draad die erdoorheen loopt. Ze kwamen uit alle delen van het land en uit alle lagen van de Israëlische samenleving, van de periferie en de grote stad, van de kibboets en de nederzetting, met de pet en met de keppeltje. Verschillende gezichten, verschillende levensverhalen, maar een diepe verbondenheid met dezelfde waarden. Strijders en commandanten die als eersten meldden en als laatsten vertrokken. Jongeren die op hun eigen manier begrepen wat een missie betekent. En wij, de oudere families, luisteren naar deze verhalen en herkennen er iets vertrouwds in.”

“We herkennen Liran en zijn vrienden erin. We herkennen de gevallen soldaten van de eenheden en de divisie door de generaties heen erin. De gezichten veranderen. De namen worden toegevoegd. De jaren gaan voorbij. Maar de waarden worden van generatie op generatie doorgegeven. En naast het grote verdriet leert een nabestaande familie door de jaren heen dat de band met de eenheid niet eindigt op de dag dat de zoon sneuvelt. Al twintig jaar loopt de Egoz-eenheid met ons mee. Commandanten wisselen. Strijders voltooien hun training en worden ontslagen. Nieuwe generaties komen aan. Maar de band blijft.”

De stafchef, luitenant-generaal Eyal Zamir, sprak: “Vandaag herdenken we honderenzeventien (171) gevallen soldaten van de ‘Commando’ Divisie door de generaties heen. Een paar dagen geleden herdachten we drie jaar sinds de aanval van 7 oktober – de dag dat de IDF faalde in zijn opperste missie. Het was ook de dag waarop vele daden van heldendom van strijders, commandanten en burgers werden onthuld, waaronder de strijders van ‘Commando’ in reguliere en reserve dienst, die zich haastten om de gemeenschappen en burgers te verdedigen. Ze trokken op naar de centra van gevechten en handelden moedig om levens te redden.”

“Ik volgde deze strijd van dichtbij – de slag en de beslissende actie van de brigade op de Ali-Taher-rug zullen worden opgeschreven en herinnerd als een mijlpaal in de geschiedenis van de IDF en de gehele oorlog. Gedurende de maanden van gevechten, was de nobele missie om onze gijzelaars terug te brengen voor ogen van de ‘Commando’-strijders. De vasthoudende gevechten van de IDF en de operationele druk op Hamas leidden tot de terugkeer van onze levende en overleden gijzelaars naar huis. Vandaag, op de verjaardag van hun terugkeer in Operatie ‘Terugkeer naar Hun Grenzen,’ herinneren we de momenten van hereniging met hun families. Naast dit dragen we de pijn van verlies en de herinnering aan de strijders die voor de missie vielen en hun terugkeer niet meer hebben meegemaakt.”

“U, de families, draagt hun herinnering elke dag met zich mee, en hun afwezigheid is altijd aanwezig. Sommigen van u hebben het nieuws in de afgelopen jaren ontvangen, en sommigen leven al decennia in de schaduw ervan. We kunnen de breuk niet helen, maar het is onze plicht om aan uw zijde te blijven op het pad, om te omhelzen en te ondersteunen. Deze plicht neemt met de jaren niet af. U zult voor altijd deel uitmaken van de ‘Commando’-familie en de IDF-familie.”

De commandant van de ‘Commando’ Divisie (89), kolonel M, zei in zijn toespraak: “Uw zonen, gevallen soldaten die de weg wijzen in de reis van een volk en een staat, die niet terugkeerden van het slagveld en van operaties, zijn onze gidsen geworden. Ze verlichten en waarschuwen ons voor de moeilijke paden. We leren van de hoofdstukken van hun leven. 171 soldaten van de ‘Commando’ Divisie zijn door de jaren heen gesneuveld in Israëls oorlogen, tijdens trainingen en in routine. Tien van hen in het afgelopen jaar. Elk van hen was een wereld op zich. Voor zijn familie en voor zijn eenheidsgenoten. Soldaten, strijders en commandanten die van hun volk hielden, trouw waren aan hun missie, uit plichtsbesef en opoffering, en met harten vol liefde voor de mensheid en het land.”

“Een maand geleden voltooiden we onze missie in Libanon op de Ali-Taher-rug. Terwijl ik tussen u liep tijdens de missie, hoorde ik de roep van ‘Hineni’ (Hier ben ik). Ik zag het in uw ogen, ik voelde het in het zweet dat van u afdroop, en ik herkende een geest die boven u zweefde. Geachte families, we moeten groeien en worden zoals zij, zoals uw zonen, die onder ons liepen en onze vrienden, commandanten en ondergeschikten waren, maar tegelijkertijd waren zij een voorbeeld voor ons van degenen die in hun daden de waarden vervullen waarin zij geloofden en waaraan zij opgroeiden. Moge de herinnering aan de gevallenen gezegend zijn.”