De stafchef, luitenant-generaal Eyal Zamir, tijdens de afstudeerceremonie van lichting 76 van de officiersopleiding voor gevechtseenheden:
“Premier, de heer Benjamin Netanyahu, minister van Defensie, de heer Israel Katz, collega’s van het forum van de generale staf, commandant van de landmacht, generaal-majoor Nadav Lotan, commandant van de officiersschool, kolonel Itai Matak, beste cadetten, commandanten, beste families.
Achtenzeventig jaar geleden, midden in de Onafhankelijkheidsoorlog, trokken strijders en commandanten van het Israëlisch leger ten strijde in Operatie ‘Yoav’. Met moed en vastberadenheid versloegen zij de vijand, baanden zij zich een weg naar de afgesneden Negev en op 22 oktober veroverden en bevrijdden zij de stad Beër Sjeva; een grote Egyptische troepenmacht werd omsingeld in de zak van Faluja. De resultaten van de operatie hielpen de toekomst van de jonge staat Israël veilig te stellen. Op de fundamenten van hun heldenmoed werden in de Negev nederzettingen, velden en gemeenschappen opgebouwd.
Het landschap dat jullie tijdens de maanden van de opleiding heeft vergezeld, draagt de stempel van de strijders die hier in 1948 vochten en van de generaties die de Negev bleven opbouwen en verdedigen. In het dagbevel ondertekend door frontcommandant Yigal Allon stond geschreven: ‘Er ligt geen andere weg voor ons dan oorlog en wel onmiddellijk, opdat de vijand ons niet voor is… Een grote en beslissende strijd ligt voor ons. Het is de plicht van elke eenheid om zonder aarzeling te vechten met elan, durf en overgave.’
Net als toen stonden ook nu, in de drie oorlogsjaren die uitbraken na het falen van 7 oktober, de moed, de overgave en de beslissingen van commandanten centraal die de uitkomst van de strijd en de toekomst van de staat Israël hebben vormgegeven.
Vandaag, met het in ontvangst nemen van de officiersrangen, nemen jullie de grootste verantwoordelijkheid van allemaal op je: het leiden van onze strijders, het nemen van complexe en moedige beslissingen op het slagveld, het verdedigen van het land, het leiden van het Israëlisch leger naar de overwinning en het verslaan van onze vijanden. Jullie moeten voor jullie ondergeschikten een toonbeeld zijn van persoonlijk, professioneel en moreel voorbeeldgedrag.
Beste afgestudeerden, jullie zijn een historische generatie in de geschiedenis van de staat Israël en het Joodse volk. Jullie zijn de voortzetters van het pad van de generatie van 1948, de commandanten en strijders van het Israëlisch leger in alle oorlogen van Israël. De meesten van jullie zijn hier vanaf de slagvelden gekomen. Jullie hebben aan vele fronten gevochten, onder complexe omstandigheden en met langdurige inspanning. Jullie hebben het Israëlisch leger geleid in zware gevechten en de veiligheidsrealiteit om ons heen veranderd. Uit de pijnlijke breuk van 7 oktober zijn jullie opgestaan, stormden jullie voorwaarts en hebben jullie opnieuw bewezen dat de kracht van het Israëlisch leger in de eerste plaats rust op de kwaliteit van de commandanten aan het hoofd van de troepen en de strijders aan de vuurlinie.
Wij zullen onze vijanden niet toestaan zich te herstellen en het hoofd op te richten. We zullen blijven optreden tegen vijanden en dreigingen en deze dwarsbomen zodra ze ontstaan. Ook in deze dagen verkeert het Israëlisch leger in hoge paraatheid en op meerdere fronten voorbereid op elke poging van de vijand om ons te schaden. Twee dagen geleden hebben onze troepen een van de Nukhba-terroristen geëlimineerd die Shani Louk, moge haar nagedachtenis tot zegen zijn, wreed ontvoerden en vermoordden. Het uitschakelen van de verachtelijke terrorist maakt deel uit van een aanhoudende en compromisloze campagne om eenieder die deelnam aan het bloedbad van 7 oktober uit te schakelen. Eenieder die binnenviel, vermoordde en onze kleintjes en onze families afslachtte, en onze vrouwen ontheiligde – hun lot staat vast. Dit is een operationele plicht waarin we zullen volharden en waarmee we het morele gebod zullen verwezenlijken: ‘Ik zal mijn vijanden achtervolgen en inhalen, en niet terugkeren tot zij zijn vernietigd.’
Bij deze gelegenheid herdenken wij onze wapenbroeders die sneuvelden tijdens het vervullen van hun missie. Tweede luitenant Eitan staat hier op het paradeterrein. Jouw broer, luitenant-kolonel Dor Ben Shimhon, moge zijn nagedachtenis tot zegen zijn, commandant van het 52e Bataljon, die ik persoonlijk kende, sneuvelde in de strijd in Libanon terwijl hij zijn strijders aanvoerde en de noordelijke gemeenschappen verdedigde. Met hem sneuvelden drie strijders van het pantserkorps, zijn tankbemanning: stafsergeant Yoav Klein, stafsergeant Liav Kavabiya en stafsergeant Nave Habshush, mogen hun nagedachtenis tot zegen zijn. Er bestaat geen twijfel over dat zijn gemis vandaag voelbaar is voor jou en je familie, een familie van strijders en officieren, terwijl jij je officiersrangen in ontvangst neemt.
Dor, zoon van de kibboets Beit HaShita, waarover na de vele gevallenen in de Jom Kipoeroorlog het lied ‘Het graan groeit weer’ werd geschreven. Jullie, de nieuwe officieren van het Israëlisch leger – jullie zijn het graan dat weer opgroeit uit de gelederen van de strijders en de waarborging van ons voortbestaan in ons land. Je hebt ervoor gekozen het pad van het bevel voort te zetten en verantwoordelijkheid te nemen voor het leven van anderen. Ik salueer jou en je familie. De erfenis van je broer zul je met moed, toewijding en het persoonlijke voorbeeld dat je aan je soldaten zult geven, met je meedragen.
Wij zijn toegewijd aan alle gevallenen en hun families, en we zullen hen blijven bijstaan. Onze gedachten gaan ook uit naar de teamcommandant, luitenant Adi Sharvit, en cadet Eliya Eldar, die zwaargewond raakten in Libanon. Adi, jouw aanwezigheid hier ontroert ons allemaal. We wensen jou en Eliya een volledig herstel toe, en we zullen jullie en jullie families blijven begeleiden zolang als nodig is.
De missie om de staat Israël te verdedigen is een van de nobelste missies en een groot gebod dat een mens op zich kan nemen. Het is aan ons allemaal gezamenlijk, verheven boven elk geschil. Het Israëlisch leger is het leger van het volk. De kracht ervan ligt niet alleen in zijn militaire macht, maar in de zakelijkheid en statelijkheid van ons handelen als voorwaarde voor de cohesie van zijn gelederen. Jullie moeten jullie mensen rond deze missie verbinden – en niet vergeten dat de eenheid in het Israëlisch leger een voorwaarde is voor zijn kracht; dat geldt vandaag en dat moet ook morgen blijven gelden.
Beste families, de steun, het vertrouwen, de waarden en in het bijzonder de waarde van toewijding aan de missie en onderlinge verbondenheid die u aan uw zonen en dochters hebt meegegeven – hebben hen tot deze positie geleid. Ze vergezellen hen ook vandaag. Dank en waardering voor het pad dat u met hen hebt afgelegd, voor de kracht die u hen geeft en voor het voorbeeld aan het hele volk. Commandanten van de cursus en opleidingsstaf, dank voor het professionalisme, de toewijding en het persoonlijke voorbeeld. Jullie invloed zal de afgestudeerden vergezellen in de eenheden waar ze naartoe zullen gaan en in de manier waarop ze het bevel zullen voeren. Officieren, vertrek vanaf hier naar jullie soldaten. Leid hen met moed en wijsheid. Weet waarvoor en voor wie jullie vechten.
Het lied ‘Leil Chanaya’ werd geschreven door Natan Alterman, die deelnam aan de gevechten in Operatie ‘Yoav’, en hij schreef aldus: ‘Een nacht die de betovering van kameraadschap van geest vermengt… Bij de opbouw van een koninkrijk, een nacht van omzwervingen.’ Met kameraadschap en de geest van statelijkheid zullen wij standhouden en volharden in de opbouw van een koninkrijk – de opbouw van de staat Israël voor eeuwig en altijd. Ik vertrouw op jullie, samen zullen wij leiden naar veiligheid en overwinning. Het volk van Israël is trots op jullie, pas goed op jezelf. Ga heen en wees succesvol in jullie missies.”
