Door David Israel • 16 november 2026

Jeruzalem, 16 november 2026 (TPS-IL) — Een Lufthansa-vlucht van Israël naar Frankfurt heeft zondagavond een noodlanding gemaakt in Belgrado nadat een steward tijdens de vlucht een levensbedreigende allergische reactie kreeg. Een Israëlische intensivecarearts aan boord van het vliegtuig diende een spoedbehandeling toe nadat de EpiPen van de steward verkeerd was gebruikt.

Dr. Uriel Trahtemberg, hoofd van de afdeling intensive care van het Galilee Medical Center in Nahariya, reageerde op een oproep voor medische hulp nadat het bemanningslid per ongeluk sesam had binnengekregen en in elkaar was gezakt.

Trahtemberg ontdekte dat de EpiPen van de steward de medicatie niet had toegediend. Hij vond adrenaline in de medische noodkit van het toestel en diende een injectie toe, wat hielp om de patiënt te stabiliseren. Vervolgens drong hij er bij de gezagvoerder op aan om direct uit te wijken. Lokale paramedici stonden klaar toen het vliegtuig in Belgrado landde en brachten de steward naar een nabijgelegen ziekenhuis.

In een telefonisch interview met Israel Press Service nuanceerde Trahtemberg, die onderweg was naar Düsseldorf om een beurs voor medische apparatuur bij te wonen, zijn rol.

“Ik heb iemand medisch behandeld. Ik weet niet of dat heldendom is”, zei Trahtemberg tegen TPS-IL. “Er was hier geen sprake van heldendom. Er was sprake van professionaliteit. We deden wat nodig was, op de manier waarop het nodig was.”

Het vliegtuig was op ongeveer een derde van de weg naar Frankfurt toen er via de luidsprekers om medische hulp werd gevraagd. “Ik loop ernaartoe en daar ligt iemand languit op de grond, verward, half bij bewustzijn”, herinnerde hij zich.

Twee andere artsen, een gynaecoloog en een neuroloog, verleenden al hulp. De drie verdeelden het werk, waarbij de andere artsen zich over de patiënt ontfermden terwijl Trahtemberg een collega ondervroeg om vast te stellen wat er was gebeurd.

De collega vertelde dat hij de EpiPen van de patiënt al had toegediend. Trahtemberg wilde verifiëren of deze op de juiste manier was gebruikt.

“Ik wilde er zeker van zijn dat hij hem echt had gegeven, en goed had gegeven, want mensen beseffen niet dat het niet eenvoudig is”, zei hij. Het bleek dat de medicatie niet was toegediend. De collega had hem per ongeluk in de lucht laten afgaan toen hij probeerde te demonstreren hoe hij hem had gebruikt.

Ondertussen verslechterde de toestand van de patiënt verder. Hij probeerde over te geven, viel meerdere keren flauw en kreeg zwellingen rond zijn lippen. Zijn polsslag was zwak, hoewel zijn ademhaling stabiel bleef.

“Het was duidelijk dat dit zich in zeer slechte richtingen kon ontwikkelen. Bij een anafylactische reactie weet je niet waar het naartoe gaat”, zei Trahtemberg.

Hij legde uit dat een anafylactische shock ertoe kan leiden dat vocht uit de bloedvaten naar het omliggende weefsel lekt, waardoor het volume van het circulerende bloed in het lichaam afneemt. De patiënt had adrenaline nodig.

Trahtemberg opende de medische noodkit van het toestel, vond de medicatie, maakte de dosis klaar en injecteerde deze.

“Gelukkig is dit mijn beroep. Ik ken het uit mijn hoofd. Ik hoef de doseringen niet te controleren. Ik doe het elke dag”, zei hij.

Na de injectie stabiliseerde de steward enigszins. Trahtemberg sprak vervolgens met de piloot en drong er bij hem op aan zo snel mogelijk te landen. Binnen ongeveer 20 tot 25 minuten bereikte het toestel Belgrado.

Passagiers applaudisseerden toen paramedici de steward op een brancard naar buiten droegen. Trahtemberg keerde terug naar zijn stoel.

“Er was een klein applaus, het was fijn”, zei hij. Gevraagd of Lufthansa hem had beloond, lachte hij: “Ik heb niets gekregen. Ik heb veel dankbetuigingen gekregen.”

Trahtemberg zei dat hij tijdens de noodsituatie volledig gefocust was op het behandelen van de patiënt. “Je bent gefocust op het doel. Je voelt niets, je bent aan het werk.”

De voldoening kwam pas daarna. “De glimlach, het goede gevoel van, wauw, ik heb een mens geholpen.”